Een schedelelektrode, wat is dit precies?
Schedelelektrode, een term die waarschijnlijk wat eng hoort maar soms nodig is tijdens een bevalling, maar wat is het precies? En wanneer of waarvoor wordt het gebruikt?
Schedelelektrode, een term die waarschijnlijk wat eng hoort maar soms nodig is tijdens een bevalling, maar wat is het precies? En wanneer of waarvoor wordt het gebruikt?
Schedelelektrode is een klein metalen spiraaltje dat in het hoofdje van de baby wordt gedraaid wanneer de baby nog in de baarmoeder zit. Dit gebeurt in de hoofdhuid van de baby. De baby kan dit voelen als een klein prikje. Dit wordt gedaan wanneer een uitwendige registratie van het hartje niet voldoende duidelijkheid geeft over de conditie van de baby. In sommige medische bevallingen wil je de conditie van de baby goed in de gaten houden en is er continue bewaking van de baby nodig. In dat geval wordt er gebruikgemaakt van een schedelelektrode. Eigenlijk is schedelelektrode niet echt een goed woord omdat het niks met de schedel van de baby te maken heeft. Zoals eerder benoemd, wordt het kleine spiraaltje in de hoofdhuid van de baby gedraaid (zie afbeelding) De hartslag van de moeder en de baby moeten tijdens de bevalling uit elkaar gehouden worden en soms lukt dit niet via de uitwendige manier maar wordt er dan een schedelelektrode voorgesteld. De hartslag van de moeder is gemiddeld rond de 80 slagen per minuut terwijl een pasgeboren baby gemiddeld op 140 slagen per minuut zit. In de buik van de moeder zitten allemaal bloedvaten van de moeder waardoor het soms moeilijk is om een uitwendige hartslagregistratie van de baby te maken. Bij het gebruik van een schedelelektrode heb je altijd de precieze hartslag van de baby. Zo kun je de conditie van de baby goed monitoren en hoeft er niet onnodig ingegrepen te worden als de hartslag van de baby daalt.
Schedelelektroden worden niet bij elke bevalling standaard ingezet, maar zijn soms noodzakelijk wanneer de conditie van de baby niet goed waargenomen kan worden of wanneer er een medische indicatie is waarom de hartslag van de baby goed gemonitord moet worden. Zorgverleners zullen dan schedelelektroden aanbevelen maar jij beslist of je dit ook daadwerkelijk wilt.
Het registreren van de hartslag van de baby gebeurt door middel van een CTG apparaat. CTG staat voor Cardio Toco Gram. Via twee sensoren op je buik wordt er een CTG gemaakt. Eén sensor dient voor de hartslag en één voor het registreren voor eventuele contracties (harde buiken of weeën). De sensor waar de hartslag mee gemeten wordt, vangt de harttonen op door middel van echogeleiding. De sensor kan ook de hartslag van de moeder oppikken omdat er in de buik ook bloedvaten van de moeder zijn. Zo kan deze sensor de hartslag van de moeder en de baby door elkaar halen en is de CTG registratie niet accuraat. Gebeurt dit tijdens het registreren vaak en is het medisch gezien nodig om de hartslag van de baby continu te monitoren tijdens de bevalling, dan wordt een schedelelektrode aangeraden.
Een CTG wordt altijd gemaakt in het ziekenhuis en beoordeeld door een gynaecoloog. De verloskundige of verpleegkundige kan je aan het CTG leggen en een eerste beoordeling doen, maar de gynaecoloog is eindverantwoordelijk voor een CTG en de eventuele interventies die kunnen ontstaan uit een CTG. Om een CTG te beoordelen moet er een half uur geregistreerd worden. Een CTG wordt in de zwangerschap of tijdens de bevalling gemaakt.
Mocht je vragen of angsten hebben omtrent de bevalling, complicaties, procedures of pijnbestrijding, praat er dan met bijvoorbeeld je partner, verloskundige of een professional over. Een andere goede stap in de voorbereiding op de bevalling of het ouderschap is een zwangerschap/beval cursus. Krachtig Bevallen heeft meerdere cursussen die je voorbereiden op het aankomende ouderschap. Wil jij hier meer over weten, klik dan hier of meld je hier aan voor het gratis webinar.
Kindsbewegingen in de buik van de moeder