Ongeveer één op de vijf vrouwen heeft in het eerste trimester van de zwangerschap, dus in de eerste twaalf weken, te maken met bloedverlies. Vaak is dit geen reden tot zorgen. Het kan bijvoorbeeld komen door een klein bloedvaatje in de baarmoedermond dat snel scheurt, omdat de baarmoeder in deze periode beter doorbloed is. Ook kan het komen door een lichte bloeding na geslachtsgemeenschap (seks) of door een innestelingsbloeding: dat is een lichte bloeding die optreedt wanneer het bevruchte eitje zich in de baarmoederwand nestelt.

Wanneer je slechts een paar druppels bloedverlies hebt en verder geen klachten, kun je vaak gerust even afwachten. Meestal stopt het vanzelf. Je kunt dit bij je volgende afspraak bij de verloskundige melden.

Krijg je meer bloedverlies, of stopt het niet, neem dan altijd contact op met je verloskundige. Zij denkt met je mee, beoordeelt de situatie en bespreekt wat er eventueel verder nodig is.

Bloedverlies kan verschillende oorzaken hebben. De meeste zijn onschuldig, maar soms is verder onderzoek verstandig.

Veelvoorkomende oorzaken zijn:

• Een innestelingsbloeding rond de tijd dat je menstruatie normaal zou komen.
• Een klein scheurtje of geïrriteerd bloedvaatje van de baarmoedermond, bijvoorbeeld na seks.
• Een lichte infectie van de baarmoedermond of vagina.
• Een dreigende miskraam (komt voor bij ongeveer 10 tot 15 procent van de zwangerschappen).
• In zeldzame gevallen een buitenbaarmoederlijke zwangerschap.

Wanneer je belt over bloedverlies, zal je verloskundige vragen stellen over de hoeveelheid bloed, de kleur, of er stolsels zijn en of je buikpijn hebt. Ook zal ze vragen of er al een echo is gemaakt.

In het begin van de zwangerschap wordt er meestal eerst gekeken of er reden is voor verder onderzoek. Vaak wordt gekozen om even af te wachten, zeker als het bloedverlies licht is en er geen bijkomende klachten zijn. In de eerste twaalf weken kan er namelijk weinig aan bloedverlies worden gedaan, zolang er geen tekenen zijn van iets ernstigs. Ook als het uiteindelijk een miskraam blijkt te zijn, kunnen zorgverleners daar niets aan veranderen.

Een echo wordt meestal alleen gemaakt als dat echt nodig is, bijvoorbeeld bij aanhoudend bloedverlies, pijn of als je erg onzeker bent over hoe de zwangerschap zich ontwikkelt.

Als het nodig is dat je voor controle komt, is dat meestal bij de verloskundige. Er zijn tegenwoordig nog maar weinig huisartsen die zwangeren begeleiden, omdat de verloskundige hierin gespecialiseerd is.

Heb je al een echo gehad en is er een hartslag te zien geweest? Dan is de kans groot dat het bloedverlies onschuldig is. Veel zwangerschappen met wat bloedverlies in de eerste weken verlopen verder normaal. Toch geldt altijd: bij hevig bloedverlies of toenemende buikpijn, neem contact op met je verloskundige.

Wanneer direct bellen

Neem direct contact op met je verloskundige als je:

• Hevig bloedverlies hebt dat niet stopt.
• Sterke of aanhoudende buikpijn ervaart.
• Koorts of koude rillingen krijgt.
• Je erg onzeker of ongerust voelt.

Je verloskundige is er om te luisteren, te onderzoeken en je gerust te stellen. Soms is het fijn om gewoon even samen te bespreken wat je ervaart en wat normaal is.

Soms wijst bloedverlies erop dat de zwangerschap niet goed verloopt. Een miskraam is helaas iets dat regelmatig voorkomt in de eerste twaalf weken. Voor jou kan dit verdrietig en verwarrend zijn.

Belangrijk om te weten: als er sprake is van een miskraam, is er niets wat jij of de zorgverlener kan doen om dit te voorkomen of te stoppen. Het lichaam beëindigt de zwangerschap meestal vanzelf als het embryo zich niet goed ontwikkelt.

Je verloskundige begeleidt je bij wat er gebeurt, bespreekt wat je kunt verwachten en biedt steun bij het verwerken van deze ervaring.

Tot slot

Bloedverlies in de vroege zwangerschap komt vaak voor en is meestal onschuldig. Een paar druppels zijn vaak geen reden tot zorgen. Heb je meer bloedverlies, pijn of voel je dat iets niet goed is? Neem dan contact op met je verloskundige.